I was here. 7 komentarzy


Odzyskuję apetyt na życie?
Chce mi się śmiać, tego mi brakowało ostatnio, przez jakieś 19 miesięcy.

Chcę, nie oznacza, że potrafię.
Próbuję.
Z różnym skutkiem.
Jedno nie ulega wątpliwości, wewnętrznego dzieciaka nikt ze mnie nie wyplewi.
Za kilka dni kończę 39 lat. Nie wiem ile jest mi pisane chodzić po tym świecie, ale jedno wiem na pewno, chcę cieszyć się każdym momentem, każdą chwilą.

Dzisiejszy spacer i radość z tego co otacza.
Las. Drzewa. Krzewy. Liście. Słońce. Pierwsze jagody……
Nieogolony, ubrany na luzie z kapeluszem na głowie…..
Tak mi było fajnie. I ta kwitnąca jarzębina…







3,024 total views, 2 views today

Please follow and like us:
  • przemo

    wiesz co? wymiatasz na tych fotach XDDDDD

  • przemo

    do przodu! 😉

  • Zazdroszczę, ja tego apetytu na życie chyba nigdy nie zaznałam…

  • Tomek

    Wojtuś, w moim przypadku to „tego dzieciaka” trzeba temperować więc z tym problemu nie mam 😀

    Pozdrawiam Ciebie, Ewę i dzieciaki 🙂

  • Tomek

    dawno Cię tutaj nie było 🙂
    buziaki :*

  • Wojtek

    W każdym z nas jest ten dzieciak:)
    Trzeba tylko umieć go obudzić…
    Pozdrawiam

  • ys

    I tak trzymać Tomaszku 🙂